Danıştay 4. Daire E.2023/8679 K.2023/7074

Dava konusu istem: Davacı tarafından işletilmekte olan İstanbul İli, Beylikdüzü İlçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, No:.. adresindeki "... İçkili Kafe" unvanlı iş yerinin 4207 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 2. ve 16. fıkraları uyarınca mühürlenerek faaliyetten men edilmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K: ... sayılı kararda; davacı şirket tarafından işletilmekte olan "...

İçkili Kafe" unvanlı iş yerinde 18/10/2020 tarihinde yapılan denetim denetimde, iş yerinin ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında faaliyet gösterdiğinin tespit edildiğinden bahisle Beylikdüzü Kaymakamlığı İlçe Hıfzısıhha Kurulu Kararına istinaden iş yeri ile canlı müzik aletlerinin mühürlenmesine ilişkin ayrı ayrı mühürleme işlemlerinin tesis edildiği, bu mühürleme işlemlerinden birinin de dava konusu, iş yerinin 4207 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 2. ve 16. fıkraları uyarınca mühürlenerek faaliyetten men'ine ilişkin olduğu, davalı idarece sunulan savunma dilekçesinin incelenmesinden;

aynı iş yerinde, aynı tarihte birbirinden farklı gerekçelerle tesis edilen mühürleme işlemlerine ilişkin açıklamalarda bulunularak dilekçe ekinde bu hususta bilgi ve belgeler sunulduğu, ayrıca dilekçe ekinde sunulan Beylikdüzü Belediye Başkanlığı Zabıta Müdürlüğünün Hukuk İşleri Müdürlüğüne yazmış olduğu 10/11/2020 tarihli yazıda; "....

İdare Mahkemesi yazısına ekli Faaliyetten Men Zaptının sehven mahallinde hatalı olarak tanzim edildiği..." şeklinde ifadeye yer verilmesi üzerine, 18/12/2020 tarihli ara kararı ile davalı idareden dava konusu işlemin akıbeti hakkında bilgi istenilmesine karşın davalı idare tarafından ara kararda sorulan hususa yönelik cevap verilmediği, ekli belgeler arasında yer alan Beylikdüzü Belediye Başkanlığı Zabıta Müdürlüğünce Hukuk İşleri Müdürlüğüne yazılan... tarih ve E-...-... sayılı yazıda da dava konusu 4207 sayılı Kanun'un ihlali sebebiyle düzenlenen faaliyetten men tutanağının sehven düzenlendiğinin belirtildiğinden,

dava konusu işlemin dayanağı olan 4207 sayılı Kanun'un "tütün ürünlerinin özel hukuk kişilerine ait olan lokantalar ile kahvehane, kafeterya, birahane gibi eğlence hizmeti verilen işletmelerde, tüketilemez." hükmünün ihlal edildiğine yönelik herhangi bir tespite yer verilmediği dolayısıyla dava konusu işlemin davalı idare tarafından sehven düzenlendiği anlaşıldığından, anılan iş yerinin mühürlenerek faaliyetten men edilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin yasal mevzuata uygun bir şekilde tesis edildiği, ilçe belediyelerinin vatandaşların talepleri, şikayetleri doğrultusunda denetleme, kontrol yetkisinin bulunduğu, ayrıca iş yerinin mühürlenmesine ilişkin aykırılıklar giderildikten sonra yapılan kontrolde iş yerinin ruhsata uygun hale getirildiğinin tespit edildiğinden iş yerinin faaliyetine müsaade edildiği belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.