Danıştay 4. Daire E.2023/880 K.2023/926

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... Geri Dönüşüm Kim. Plas. Tem. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla adına düzenlenen ... tarih ve .... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:.. sayılı kararda; dava konusu ödeme emrinin 15/12/2021 tarihinde tebliğ olunması üzerine en geç tebliğ tarihini izleyen on beşinci güne karşılık gelen 30/12/2021 (Perşembe) tarihinde dava açılması gerekirken, yasal dava açma süresinin geçtikten sonra 27/02/2022 tarihinde açılan davanın süre aşımı nedeniyle esas yönünden incelenmesine imkân bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın süreaşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrinin tebliğ edilmediği, takibe karşı haricen muttali olduğu, şirketin devrinden sonra tebligat sistemi aktivasyonunun kapandığı, amme alacaklarından sorumlu olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.