Danıştay 4. Daire E.2023/8815 K.2023/6824

Dava konusu istem: Antalya İli, Alanya İlçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, No: ... adresinde faaliyet gösteren otelin, işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmadığından bahisle mühürlenmesine ilişkin Ruhsat ve Denetim Müdürlüğünün ... tarihli, ...sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ...sayılı kararda; davaya konu işyerinin, işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmaksızın faaliyet gösterdiğinin 04/07/2017 tarihli denetim raporu ile tespiti üzerine, 15 günlük mühlet verilmeksizin mühürlenmesine ilişkin tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davaya konu otelin Alanya 2. İflas Müdürlüğünün ... iflas nolu dosyasındaki iflas idaresinden kiralandığı, otelin Turizm Bakanlığı'ndan alınan izin doğrultusunda, turistik işletme belgesi ile 13 yıldır aktif bir şekilde çalıştırıldığı, işlemin uygulanması halinde telafisi imkansız zararların doğacağı belirtilerek temyize konu kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.