Danıştay 4. Daire E.2023/8832 K.2023/6250

Dava konusu istem: Muğla ili, Fethiye ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesinde bulunan ... Bar isimli işletmede 11/07/2017 tarihinde 18 yaşından küçük çocukların işletmeye alındığı ve genel ahlaka zararı dokunacak şekilde elbiselerinin üst kısımları çıkartılmış vaziyette bar önündeki platformda dans ettiklerinin tespit edilmesi üzerine 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 8. maddesinin (d) bendi ve 12. maddesi uyarınca işletmenin 30 (otuz) gün süre ile kapatılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih, E: ..., K: ... sayılı kararda; olayda, dosyadaki bilgi belge, taraf beyanları ve CD kayıtlarının birlikte değerlendirilmesinden; ...

Bar isimli işletmede ... tarihinde, 21/05/2007 doğumlu B.A. ile 15/01/2006 doğumlu H.K. isimli çocukların üzerlerindeki tişörtleri çıkararak bar görevlilerinin içki servisi hazırladığı sırada servis platformunun üstüne çıkarak müzik eşliğinde dans ettikleri, müşteriler tarafından alkışlarla duruma eşlik edildiği, her ne kadar durum, davacı tarafça, dans etmeyi seven çocukların o an eğlenmek amacıyla kısa süreliğine oynamasından ibaret olarak ifade edilmiş ise de;

bir müşteri tarafından kaydedilen ve sosyal medyada paylaşılan dans görüntülerinin "Fethiye'de küçük erkek çocuklar yarı çıplak barın üstünde dans ettiriliyor, sübyancı müşteriler seyrediyor" başlığı ile medyada gündeme geldiği, izlenen CD görüntülerinde çocukların üst giyisileri olmadığı halde müziğin başlamasıyla birlikte aynı sayılabilecek hareketlerle dans edip müzik bitince servis alanının üzerinden indikleri, çevredeki ve bar kısmındaki çalışanlarca durumun ilk defa karşılaşılan bir durum gibi değil süregelen bir durummuş gibi yadırganmadığı, müdahale edilmediği,

tüm bu hususlar dikkate alındığında anlık gelişen bir dans etme durumundan ziyade daha önce yapılmış ve tekrarlanan hareketler izlenemi verdiği, kaldı ki ilk defa yaşanan bir hal olsa dahi 18 yaşından küçük çocukların içkili işletme niteliğinde olan işyerinde böyle bir görüntü vermesinin toplumun hassas noktası olan ve birçok Kanun ile ödev olarak yüklenen çocukların korunması kollanması için gerekli tedbirlerin alınması yükümlülüğü ile bağdaşmadığı bu durumda.

18 yaşından küçük çocukların içkili bar niteliğindeki işyerinde üst giysileri olmadığı halde dans ettirilmelerinin genel ahlaka zarara dokunacak davranış olarak tespit edilmesi üzerine ilgili mevzuata uygun şekilde tesis edildiği anlaşıldığından; dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Olayın medyaya yansıdığı gibi gerçekleşmediği, çocuklar yabancı olmadığından gün içinde zaten gelip gittikleri, çocuklardan birinin babasının rızasının olduğu, işletme sahibinin olaydan haberdar olmadığı ve dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Sosyal medyada haber olan görüntülerde, kamuya açık eğlence yeri niteliğinde olan işletmede küçük yaşta çocukların barın üstüne çıkarak, üstleri çıplak biçimde dans ettikleri görülüyor olmakla birlikte; çocukların işyerinde çalıştırıldığı, giderek küçük çocukların cinsel istismarı niteliğinde genel ahlaka aykırı bir biçimde yer aldığı temsil verdirildiği yolunda bir belirleme bulunmamasına rağmen, davalı idarece yaptırımın 2559 sayılı Kanun'un 8/d maddesi uyarınca "genel ahlaka aykırı temsil verilmesi" nedeniyle uygulandığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; çocukların kent içinde sosyal çevrelerinde bulunan bir işyerinde salt dans etmelerinin "genel ahlaka zararlı" bir davranış olarak kabulü olanağı bulunmadığından; çocukların işyerine girmesine izin verilmiş olması nedeniyle ancak Kanunun 6. maddesi uyarınca idari para cezası ile cezalandırılması ve kolluk tarafından çocukların buradan men edilmesi gerekirken; Kanunun anılan 8/d maddesi uyarınca bu fiilin gerektirdiğinden daha ağır bir ceza olan işyerinin 30 gün süre ile kapatılmasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık, aksi yönde verilen kararda hukuki isabet bulunmamaktadır.

Belirtilen gerekçeyle temyiz isteminin kabulüyle Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyuyla çoğunluk kararına katılmıyorum.