Danıştay 4. Daire E.2023/9088 K.2023/6436

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, kiracısı olduğu İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:... adresindeki 7 katlı binada pansiyon (apart daire) olarak ruhsatsız şekilde faaliyet gösterildiğinden bahisle söz konusu yerin 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesine istinaden mühürlenerek faaliyetten men edilmesi işlemine dayanak teşkil eden Zabıta Müdürlüğünün ...tarih ve E-... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının kiracı olduğu binada ruhsatsız olarak pansiyon-apart işletmeciliği yapıldığı hususu aksine ihtimal verilmeyecek şekilde ispatlanarak sübuta erdirilmesi ve bunun üzerine yaptırım uygulanması gerekirken, usulüne uygun olarak düzenlenmiş, açık, kesin ve tereddüte yer bırakmayan somut bilgi ve beyanları içeren, hukuken ispata elverişli bir tespit tutanağına dayanılmaksızın eksik araştırma sonucunda tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mesken olan bir yerin ruhsatsız bir şekilde pansiyon olarak kullanılmasının yasal olarak mümkün olmadığı, izin alınmaksızın faaliyet gösteren umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinin kapatılacağına ilişkin düzenleme doğrultusunda tesis edilen işlemin tüm unsurlarıyla hukuka uygun olduğu ileri sürülerek temyize konu kararın bozulması istenmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.