Danıştay 4. Daire E.2023/9113 K.2023/6236

Dava konusu istem: Manisa İli, Salihli İlçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi No:... adresinde kahvehane olarak faaliyette bulunan işyerine ait ... tarih ve .. sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatının, kat malikleri kurulunun oyçokluğu ile aldığı karar bulunmadığından bahisle iptal edilmesine ilişkin Salihli Belediye Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih E:... K:... sayılı kararı ile; dava konusu işyerini açmak için yasal olarak zorunlu kılınan kat maliklerinin oy çokluğu ile alınan kararın bulunmaması nedeniyle, düzenlenmiş olan işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesine ilişkin işlemde; hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

... tarih ... sayılı ruhsatın verilmesinden 17 gün sonra yanlışlık olduğu belirtilerek ruhsatın iptal edildiği, eksikliklerin giderilmesi için verilmesi gereken 15 günlük sürenin verilmediği, işyerinin mühürlenerek kapatıldığı, Belediyenin elinde tüm kayıtların mevcut olduğu ve bunu bilerek ruhsat verildiği, asıl amacın apartman maliklerinden birisinin yakın akrabasının hemen yakın yerde bulunan kahvehanesi olduğu, özel amaç güdüldüğü, yeterince araştırma yapılmadığı ve tanıkların dinlenilmediği belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.