Danıştay 4. Daire E.2023/9227 K.2024/4261

Dava konusu istem: İstanbul ili, Ümraniye ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokakta bulunan imar planında yol olarak gözüken alanın 7,60 m² büfe olarak fuzulen işgal edildiğinden bahisle 18/05/2004-17/05/2010 dönemine yönelik 27.000,00 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı encümen kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 05/02/2018 tarih ve E:2016/4154, K:2018/344 sayılı bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen kararda; davalı idarenin tasarrufu altında olduğu anlaşılan taşınmazın tespit tarihindeki fotoğraf ve krokilere göre 7,60 m2 lik kısmının davacı tarafından köfteci/büfe yapılmak suretiyle kullanıldığı,

taşınmazın özellikleri ve kullanım şekli üzerinden yapılan emsal araştırmasının tespit tarihine indirgenmesi ve Kanunun 75. maddesi ve 2886 sayılı bu Kanun'a eklenen Geçici 3. madde hükmü de dikkate alındığında davacı taraf işgalinin tespit tarihi olan 17/05/2010 tarihinden geriye dönük 5 yıllık süre için hesaplanan 12.809,26 TL ecrimisil bedeli yönünden davanın reddi, haricinde kalan ve 5 yılı aşan kısma tekabül eden 14.190,74 TL ecrimisil bedeli yönünden ise işlemin iptali gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem kısmen iptal edilmiş, kısmen davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Taşınmazın konumu itibarıyla değerli olduğu, bilirkişi heyetince az ecrimisil bedeli tespit edildiği ve hatalı değerlendirme yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının iptale ilişkin kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.