Danıştay 4. Daire E.2023/9619 K.2024/1442

Dava konusu istem: Antalya İli, Konyaaltı İlçesi, ... Mah. .... Sok. N:... adresinde faaliyet gösteren Has Otel isimli işletmede fuhuş yapıldığından bahisle işletmenin otuz (30) gün süre ile geçici olarak kapatılmasına ilişkin Antalya Valiliği Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyon Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dosyada mevcut bilgi ve belgeler ile Asayiş Şube Müdürlüğü tarafından alınan ifadelerin birlikte değerlendirilmesinden; fuhuş yaptığı iddia edilen şahısın ve mağdur bayanın ayrı ayrı verdikleri ifadelerin; ayrıntılı, tutarlı ve benzer olduklarının görüldüğü, bu nedenle davacı tarafından işletilen Has Otel isimli işyerinin fuhuş amaçlı olarak işletmenin bilgisi dahilinde sürekli kullanıldığının sübuta ermesi nedeniyle söz konusu işyerinin 30 gün süreyle faaliyetten men edilmesi yolunda tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İşyerinde fuhuş yapıldığına dair somut delil bulunmadığı, otel kayıtlarının yapıldığı ve işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.