Danıştay 4. Daire E.2023/9657 K.2024/2819

Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, ... numaralı adreste bulunan...adlı işletmenin Fuhuşla Mücadele Tüzüğü'nün 96. ve 104. maddeleri uyarınca 30 gün süre ile faaliyetten men edilmesine ilişkin ... Kaymakamlığı Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonu'nun ... tarih ve ... sayılı kararının kendi işyerine ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...

K:... sayılı kararda; dosyanın incelenmesinden, Cumhuriyet Başsavcılığı'nın talimatlarıyla dava konusu "......" adlı işletme, kolluk güçlerince izlemeye alındığı, bu kapsamda 05/08/2019 tarihinde kolluk güçlerince tutulan tutanak ile güvenlik kamerası görüntüleri izleme inceleme ve tespit tutanağında, ilgili bardan çıkan iki erkek ile iki bayanın farklı araçlarla "... ..." isimli otele gittikleri, daha sonra iki erkeğin otelden çıkmaları üzerine polis ekiplerince durdurularak ifadeleri alındığı,

bunlardan K.G. isimli şahıs ifadesinde, dava konusu barda para karşılığı ilişkiye girmek için bir bayanla anlaştığı ve bu şekilde bayanın belirlediği otelde ilişkiye girdiklerini belirttiği, diğer A.Ç. isimli şahıs da ifadesinde, arkadaşı K.G.'nin, dava konusu barda ilişkiye girmek için bir bayanla anlaştığını belirttiği görüldüğünden, davacıya ait işletmede kadınlara fuhuş yapma imkan ve ortamının sağlanarak fuhuşa teşvik ve aracılık yapıldığının anlaşıldığı, bu durumda, davacıya ait işletmede kadınlara fuhuş için imkan ve ortamın sağlandığı,

işyerinin amacı dışı faaliyet göstererek geçimlerini fuhuşla temin eden bayanların fuhuş amaçlı buluşma ve anlaşma yeri olarak kullandıkları dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmakta olup, bu işletmenin "Fuhuş ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklar Tüzüğü"nün 96 ve 104. maddelerine istinaden 30 gün süre ile kapatılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlıkta; davacıya ait işyerinden çıkıp da, bir otele giden ve fuhuş yaptıklarının tespit edildiği belirtilen kişilerin, salt davacının bar olarak faaliyet gösteren işyerinde birlikte oturduktan sonra çıkmış olmalarının tek başına davacının söz konusu işyerinde genel kadınlara sanat icra etmek imkanını verdiğinin kesin kanıtı olarak kabul edilemeyeceği, nitekim, tespit edildiği belirtilen fuhuş eyleminin davacının işyerinde de gerçekleşmediği, dava dışı 3. bir kişiye ait otelde gerçekleştiği yönünde tespitlere yer verildiğinin açık olduğu,

bu nedenle somut olayda, davacıya ait işyerinin mevzuatla belirlendiği üzere "bir genelev özellik ve mahiyetinde" kullanıldığının kabulüne de olanak bulunmadığı, fuhuş yapmak üzere davacıya ait olan ve umuma açık eğlence yeri niteliğinde olan işyerinde anlaştığı ileri sürülen kişilerin bulunmasından doğrudan davacının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, bu hale göre, davacıya isnat edilen fiilin her türlü tereddütten uzak bir şekilde somut delillerle ortaya konulamadığı anlaşıldığından,

varsayıma dayalı olarak tesis edildiği anlaşılan dava konusu işlemde hukuka uyarlık, aksi yönde verilen idare mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıya ait işletmenin gerçek amaç ve anlamdan uzak olarak genel kadınlara sanat icra etmek imkanının verildiği bir başka ifadeyle geçimini fuhuş yaparak temin eden bayanların, sanatlarını icra ettiği yer haline geldiği, Cumhuriyet Savcılığından alınan yazılı talimat ile kolluk görevlileri tarafından yapılan inceleme, araştırma, tespit ve alınan ifadeler üzerine, işletmenin genelev özellik ve mahiyetinde kullanıldığının Tüzük hükümlerine göre tespit edilmesi üzerine dava konusu işlemin tesis edildiği, işlemin usul ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile karşı oy yazısında belirtilen gerekçeyle, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Dosyanın incelenmesinden; davacıya ait işletmede, kadınlara fuhuş yapma imkan ve ortamının sağlanarak fuhuşa teşvik ve aracılık yapıldığının anlaşıldığı, bu durumda, davacıya ait işletmede kadınlara fuhuş için imkan ve ortamın sağlandığı, işyerinin amacı dışında faaliyet göstererek geçimlerini bu yoldan temin eden kadınların, fuhuş amaçlı buluşma ve anlaşma yeri olarak kullandıkları hususunun, dosyadaki bilgi ve belgelerle sabit olduğu ve dava konusu işlemin tesis edilmesine yeterli hukuken kabul edilebilir delilin elde edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından, Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın bozulması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyoruz.