Danıştay 4. Daire E.2024/1985 K.2025/473

Dava konusu istem: 07/11/2012 tarih ve 28460 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 2012/3857 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile uygulama alanı ilan edilen Burdur İli, Gölhisar İlçesi, ... Beldesi'nde yapılan toplulaştırma işleminin ... parsel (yeni ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel) sayılı taşınmaza ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; mevzuat hükümleri, dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde; davaya konu ... parselin toplulaştırmanın amacı ve malikler tarafından imzalanmış çiftçi tercih formları gözetilerek yerinden tek bir parsel halinde planlanabilecekken, seranın ... ve ... parsellere tecavüzlü olduğundan bahisle, iki ayrı parsel şeklinde tahsis yapıldığı,

toplulaştırma işlemiyle tarımsal işletmeye elverişli daha rasyonel geometrik biçimli dikdörtgen şeklinde parsellerin elde edilmesinin amaçlandığı ileri sürülmüş ise de, dava konusu işlem neticesinde tahsis edilen ... parselin ise yamuk L şeklinde (amorfik) olduğu ve tarımsal kullanım açısından fiili duruma uygun olmadığı, dolayısıyla tarımsal işletme elverişliliğinin ortaya konulamadığı, tüm bu hususların arazi toplulaştırmanın amacına uygun olmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde toplulaştırma ilke ve esasları yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın şeklinin de görüldüğü üzere çok bozuk olması ve etrafında sabit tesis yoğunluğundan dolayı tek parça halinde verilmesinin mümkün olmadığı, her ne kadar dava konusu taşınmaz toplulaştırma öncesinde tek parsel olsa da şeklinin çok bozuk olmasından dolayı tarımsal kullanım bütünlüğünün olmadığı, düzgün geometrik şekillerde 2 parça olarak verilmesinin taşınmazın toplulaştırma öncesindeki durumuna göre tarımsal verimliliği artırdığı, kaldı ki raporda da belirtildiği üzere sabit tesis olan seranın korunduğu ve toplulaştırma nedeniyle kullanımının engellenmediği,

sonuç olarak dava konusu taşınmazın toplulaştırmadan önceki ve sonraki durumları karşılaştırıldığında, toplulaştırma çalışmalarının tarımsal faaliyetleri kısıtlayan herhangi bir sonuca sebebiyet vermediği, aksine tarımsal faaliyetlerin yürütülmesine olumlu sonuçlar sağladığı, idari yargının idareyi seçeneklerden birisini tercihe zorlayacak ya da belli bir yönde işlem ve eylem tesisine zorunlu kılacak biçimde yargı kararı vermeleri halinde hukuka uygunluk denetimi aşılarak yerindelik denetimi yapılmış olacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.