Danıştay 4. Daire E.2024/2653 K.2025/449

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında 2559 sayılı Kanunun 6. maddesinin (b) bendi uyarınca tesis edilen 11 adet idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin 10. sırasında bulunan 1.698.304,00-TL'lik kısım yönünden iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; ödeme emrinde davacı şirketten tahsili istenilen alacak kaleminin, davacı şirket hakkında uygulanan idari para cezası olduğu,... tarih ve ... sayılı Beylikdüzü Belediye Encümeni tarafından uygulanan bu idari para cezası işlemi davacı şirkete tebliğ edildiği halde, dava konusu işlemin dayanağı niteliğindeki Encümen Kararına karşı davacı şirket tarafından açılmış bir dava bulunmadığı gibi davalı idarece anılan idari para cezasının geri alındığına veya iptaline ilişkin tesis edilmiş bir işlemin de söz konusu olmadığı, davacının iddiasının aksine,...

İdare Mahkemesinin E:... esassına kayden açılan davada iptali talep edilen işlemin ise davacı şirket hakkında tesis edilen farklı bir idari para cezasına ilişkin olduğu, başka bir ifadeyle; söz konusu davada verilecek kararın, bakılan davada iptali talep edilen ödeme emrini hukuka aykırı hale getirecek bir etkisinin bulunmadığı, dolayısıyla anılan davanın bekletici mesele yapılmasına ilişkin talebin dinlenebilir olmadığı, bu kapsamda dava konusu ödeme emrinin dayanağı idari para cezasının kesinleştiği anlaşıldığından dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; belediye encümeninin ... tarih ve ... sayılı kararıyla davacı adına 1.698.304,00 TL idari para cezası verildiği, söz konusu kararın ... isimli şahsa tebliğ edildiği, vadesinde ödenmediği gerekçesiyle anılan para cezasının tahsili amacıyla davaya konu ödeme emrinin düzenlendiği ve tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, tebliğ sırasında davacı şirket temsilcisinin hazır olup olmadığı ve tebliğ evrakını bizzat alıp alamayacağı hususunda tebliğ alındısında herhangi bir şerh bulunmadığı, tüzel kişilere yapılacak tebligatlarda tebliğ evrakının öncelikle kanuni temsilciye yapılması,

kanuni temsilcisinin tebliğ anında hazır olmaması durumunda ise bu hususun tebliğ evrakında belirtilmesi koşulu ile memur veya müstahdemlerinden birine tebligat yapılması gerektiğinden davacı şirket çalışanı olup olmadığı hususu da belirtilmeksizin üçüncü bir şahsa yapılan tebligatın usulüne uygun olduğundan söz edilemeyeceği, bu durumda; ödeme emrine dayanak oluşturan idari para cezasının usulüne uygun olarak tebliğ edilerek kesinleşmesi sağlanmadan tahsili yolunda tesis edilen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık, davanın reddine ilişkin istinafa konu kararda hukuki isabet görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davacının istinaf talebinin kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işyerine gidilip işyerinde ... adlı şahsa tebliğ yapıldığı, davacı şirketin ödeme emrinden haberi olduğu, nitekim yasal süresinde iptal isteminde bulunduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 32. maddesi uyarınca tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa dahi muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılması gerektiğinden davacıya yapılan tebligatın da usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ:...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.