Danıştay 4. Daire E.2024/3323 K.2024/6335

Dava konusu istem: Davacı adına tahakkuk ettirilen 2.183.764,82-TL tutarındaki ecrimisil ihbarnamesinin tahsili amacıyla düzenlenen ... tarihli, ... takip numaralı ödeme emri işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu ödeme emrinin dayanağı ecrimisil ihbarnamesine açılan davada davanın reddine karar verildiği, hukuka uygun olduğu mahkeme kararı ile tespit olunan ecrimisil ihbarnamesinin tahsiline yönelik dava konusu ... tarihli, ... takip numaralı ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu dönem sonrasında akdedilen protokol uyarınca davalı idareye yapılan ödemeleri davalı idarenin hiçbir ihtirazi kayıt sunmadan kabul ettiği, davacı tarafından kullanılmayan alanlar için de ecrimisil tahakkuk ettirildiği, ecrimisil bedeli belirlenirken davacı tarafından yapılan faydalı masrafların dikkate alınmadan fahiş bir bedel belirlendiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.