Danıştay 4. Daire E.2024/3522 K.2024/6088

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Antalya ili, Manavgat ilçesi, ... Mahallesi'nde bulunan ... ada, ... parsel nolu ve tamamı Hazineye ait olan 17.223,94 m² yüzölçümlü taşınmazın 1.059,00m²'si üzerinde şalt sahası ve kontrol alanı yapılmak suretiyle işgal edildiğinden bahisle adına 2886 sayılı Kanunun 75. maddesine istinaden 08/09/2017-07/09/2022 tarih aralığı için 161.587,39-TL ecrimisil bedeli tahakkuk ettirilmesine ilişkin Manavgat Milli Emlak Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile 09/12/2022 tarihli düzeltme başvurusunun reddedilmesine dair ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda. Antalya ili, Manavgat ilçesi, ... Mahallesi'nde bulunan ... Ada ...

Parsel nolu ve tamamı Hazineye ait olan 17.223,94 m² yüzölçümlü taşınmazın 1.059,00m²'si üzerinde "Şalt Sahası ve Kontrol Alanı" yapılmak suretiyle işgal edildiği ve taşınmazın mahalli incelemesi, mevkii, kullanım şekli ve amacı, kullanıcısına olan katkısı, ekonomik, sosyal, kültürel ve ticari açıdan bulunduğu bölgenin özellikleri, emsal bedeller ve ecrimisil döneminin ekonomik koşulları birlikte değerlendiğinde; işgal edilen dönemlere ilişkin olarak toplam ecrimisil bedelinin 157.560,54-TL olması gerektiği sonucuna varıldığından,

davaya konu edilen toplam 161.587,39-TL ecrimisil bedelinin 157.560,54-TL'lik kısmında hukuka aykırılık, 4.026,85-TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu ihbarnamelerin 4.026,85-TL'lik kısmının iptaline, kalan 157.560,54-TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdare Dava Dairesince; istinaf başvurusunda bulunulan Mahkeme kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinde sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca tarafların istinaf istemlerinin kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdare Dava Dairesince, "temyiz talebine konu Dairenin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı kesin olmak üzere verilmesine rağmen, davacı tarafından temyizen tetkiki ile bozulması talebiyle müracaatta bulunulduğunun anlaşıldığı, 2577sayılı Kanun'un 48/6. maddesinde, istinaf merci tarafından verilen kesin kararlara karşı kanun yoluna başvurulması halinde yapılacak işlemler düzenlenmiş olup, bu hükme istinaden istinaf incelemesi yapılan ve kesin olmak üzere verilen kararın temyizen tetkiki ile bozulması yönündeki talebin reddine karar vermek gerekmiştir" gerekçesi ile ... tarih ve E:..., K:..., T:... sayılı kararı ile.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın Anayasa'nın 13. ve 36. maddelerine aykırı olduğu, söz konusu kararın temyiz kanun yoluna başvurma hakkını kısıtlayıcı nitelikte olduğu, ecrimisil ihbarnamesine konu taşınmaz üzerinde irtifak hakkı izni bulunduğu, Kasımlar Barajı ve HES tesisi kapsamında Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan alınan üretim lisansının bulunduğu, tesis ile ilgili alınmış kamu yararı kararının bulunduğu, fuzuli işgalden söz edilemeyeceği, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.