Danıştay 4. Daire E.2024/672 K.2024/2114

Dava konusu istem: Ankara ili, Çankaya ilçesi, ... Mahallesi, ... Cadde, ... Sitesi No:... adresinde bulunan ve büfe olarak işletilen işyerinin usulsüz bir şekilde faaliyet gösterdiğinden bahisle 1608 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca tesis edilen 154,00 TL idari para cezası ile verilen 10 günlük süre içerisinde büfenin kaldırılmaması veya gerekli ruhsatın alınmadığı takdirde büfenin mühürlenerek faaliyetten men'ine ilişkin Ankara Büyükşehir Belediye Encümeninin ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay İkinci Dairesinin 20/12/2022 tarih ve E:2022/2415, K:2022/6630 sayılı bozma kararına uyularak, İdare Mahkemesince verilen kararda; davacının iş yerinin sıhhi iş yeri olduğu ve iş yeri açma ve çalışma ruhsatı hususunda 3572 sayılı Kanunun uygulanması gerektiği, anılan Kanunun 3. maddesi uyarınca bu iş yerine iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verme yetkisinin işlem tarihinde yetkili olan Yenimahalle Belediye Başkanlığına ait olduğu sonucuna varıldığı, uyuşmazlık konusu sıhhi iş yeri olan büfe için iş yeri açma ve çalışma ruhsatı vermek yetkisi bulunmayan davalı tarafından tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından; Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin aldığı karar uyarınca meydan, bulvar, cadde anayol ve sokakların yol genişliği + yaya yolu 12 metre ve üstündeki yollar ve bu yollara cephesi bulunan alanların Büyükşehir Belediyesi tasarrufunda bulunduğu, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu, İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.