Danıştay 4. Daire E.2024/705 K.2024/2129

Dava konusu istem: İstanbul İli, Kadıköy İlçesi, ... Caddesi, No:...adresinde bulunan ve davacı tarafından işletilen "..." ünvannlı içkili lokanta faaliyet konulu işyerinin işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptaline ilişkin 14/07/2015 tarihli Başkanlık Olur'unun iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı şirkete ait içkili lokanta vasıflı işyerinin faaliyet gösterdiği binada aynı zamanda özel eğitim kurumu olarak öngörülen motorlu taşıt sürücü kursunun da bulunduğu hususunda taraflar arasında herhangi bir ihtilafın bulunmadığı,

İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 34. maddesi uyarınca içkili lokanta olarak umuma açık şekilde faaliyet gösteren işyerinin özel eğitim kurumu niteliğindeki motorlu taşıt sürücü kursu ile aynı binada bulunamayacağı, davacı şirket tarafından işletilen içkili lokanta vasıflı işyerine mevcut halde işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesinin mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, ruhsat iptaline yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin hukuka uygun olduğundan bahisle usul ve yasaya aykırı mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay İkinci Dairesinin 08/06/2023 tarih ve E:2021/10842, K:2023/3368 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.