Danıştay 4. Daire E.2024/83 K.2024/7431

Dava konusu istem: İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, ... Mahallesi, ... Yarımadası Parkında bulunan, Hazineye ait ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın, 4.976,00m²'lik kısmının 23/12/2011-06/02/2013 tarihleri arasındaki dönemde, yelken kulübü binası ve otopark yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 773.447,65TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen kararda; dava dosyasında bulunan bilgi ve belgelerle, aynı taşınmaza ilişkin diğer dava dosyalarının birlikte incelenmesinden; dava konusu taşınmaz için davalı idarece ecrimisil takdir edilirken emlak vergi değerinin %3 kabul edildiği ve taşınmazın cephesinin bulunduğu ...

Sokağın 2013 yılı emlak vergi değeri olan 617,19TL/m² bedelin %3'ü esas alınarak, yeniden değerleme oranları uygulanmak suretiyle bizzat yapılan hesaplama sonucunda; dava konusu taşınmazın, işlemde belirtilen dönemde işgali nedeniyle istenebilecek ecrimisil bedelinin 94.621,96TL olacağı anlaşıldığından, dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin bu tutara ilişkin kısmında hukuka aykırılık, kalan 678.825,69TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, dava konusu işlemin kısmen iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin mevzuata ve emsallere uygun olduğu ve kararın, dava konusu işlemin kısmen iptaline ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.