Danıştay 4. Daire E.2024/853 K.2025/569

Dava konusu istem: Tokat ili, Merkez ilçesi, Emirseyit Beldesinde faaliyet gösteren... adlı işyerinde garsonların konsomatris olarak çalıştırıldıklarının tespit edildiğinden bahisle söz konusu işyerinin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanununun 6/d ve 8/c maddeleri uyarınca 30 gün süreyle faaliyetten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; pavyon ruhsatı bulunmayan bir işyerinde konsomatris çalıştırılmasının 2559 sayılı Kanunun 8. maddesinde tahdidi olarak sayılan ve işyerinin geçici süreyle faaliyetten men edilmesini gerektiren fiiller arasında yer almadığı, ilgili mevzuat hükümleri uyarınca söz konusu fiilin idari para cezası gerektirmesine rağmen iş yerinin 30 gün süreyle faaliyetten men edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından, dava konusu iş yerinin çevre eşrafa ve kamu güvenliğine zarar verdiği, iş yerinde konsomatris çalıştırma hususunun yalnızca müşterilere hizmet etme ve birlikte alkol alma boyutunda değil cinsel birleşmeye varan boyutlarda olduğu, dava konusu işlemin mevzuata uygun tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.