Danıştay 4. Daire E.2024/937 K.2025/1126

Dava konusu istem: İzmir İli, ... İlçesi sınırları içerisinde yer alıp 6306 sayılı Kanunda belirtilen uygulamalarda kullanılmak üzere rezerv yapı alanı ilan edilerek satılan Hazineye ait taşınmazların satışından elde edilen gelirlerden, 4706 sayılı Kanunun 5. maddesinde belirtilen oranda Çeşme Belediye Başkanlığı payına düşen tutarın ödenmesi istemiyle yapılan ... tarih ve ... sayılı başvurunun reddine ilişkin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Altyapı ve Kentsel Dönüşüm Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlık konusu olayda, davalı idarece başvurunun reddedilme gerekçesi olarak taşınmazların Altyapı ve Kentsel Dönüşüm Hizmetleri Genel Müdürlüğüne tahsis edilmesi sonrasında taşınmazların bulunduğu alanın 6306 sayılı Kanun hükümleri uyarınca rezerv yapı alanı ilan edilerek açık artırma satış usulüyle satışlarının gerçekleştirildiği ve satışlardan elde edilecek gelirin Dönüşüm Projeleri Özel Hesabına yatırılacağından, 4706 sayılı Kanun kapsamında belediyelere pay verilmesinin mümkün olmadığı ileri sürülmüş ise de,

taşınmazların Hazineye ait olduğu konusunda herhangi bir ihtilaf bulunmadığı gibi, 4706 sayılı Kanun kapsamında Hazineye ait taşınmazların satışından elde edilen gelirlerden belediyelere pay verilemeyeceği konusunda herhangi bir kısıtlamaya da gidilmediği,

bu durumda, taşınmazların Bakanlık bünyesinde yer alan Genel Müdürlüğe tahsis edilerek sonrasında 6306 sayılı Kanun kapsamında satışının gerçekleştirilmiş olması durumunun taşınmazların Hazineye ait olduğu gerçeğini değiştirmeyeceği, Çeşme Belediyesi sınırları içerisinde yer alan Hazineye ait bu taşınmazların satış bedellerinden tahsil edilen kısmından 4706 sayılı Kanunun 5. maddesinin 5. fıkrası uyarınca öncelikle yerinde muhafaza edilmeyen yapıların tasfiyesinde kullanılmak şartıyla %10'unun Çeşme Belediyesinin 775 sayılı Kanun hükümlerine göre oluşturulan fon hesabına aktarılması,

kalan kısmının %30'unun ise Çeşme Belediyesine pay olarak verilmesi gerektiği sonucuna varıldığından, yapılan başvurunun reddine dair tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı Bakanlık tarafından.

İzmir İli, Çeşme İlçesi sınırlarında bulunan Hazineye ait taşınmazlar Dönüşüm Projeleri Özel Hesabına kaynak oluşturmak amacıyla rezerv yapı alanı olarak ilan edilerek, açık artırma usulü ile satışın gerçekleştirildiği, satışın açık artırma yöntemi ile yapılması ve özel hesaba gelir olarak kaydedilmesi nedeniyle, 4706 sayılı Kanunun 5. maddesinde bu hususa ilişkin bir hüküm bulunmadığı, ayrıca 6306 sayılı Kanunun 7. maddesinin 13. fıkrasında ve anılan Kanuna dayanılarak düzenlenen Dönüşüm Projeleri Özel Hesabı Yönetmeliğinde, Kanunda öngörülen gelirlerin, bu Kanunun amaçları dışında kullanılamayacağına ilişkin hüküm bulunduğu,

bu nedenle söz konusu olayda Belediyeye pay verilmesinin mümkün olmadığı iddia edilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.