Danıştay 4. Daire E.2025/209 K.2025/685

Dava konusu istem: Davacı tarafından, maliki olduğu Ankara İli, Çankaya İlçesi ... Mahallesi ... Sokak No:... adresinde bulunan taşınmazın bitişiğinde yer alan No:... adresinde 2. sınıf kafeterya olarak işletilen işyerine ait ... tarih ve ... sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen kararda; her ne kadar dava konusu ruhsatın verildiği taşınmazın, imar planında konut alanında kaldığı ihtilafsız ise de, "2. sınıf kafetarya" faaliyet konulu olarak düzenlenen söz konusu ruhsatın verildiği tarihte yürürlükte olan Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğinin 13/3 (a) kapsamında kaldığı sabit olan taşınmaza verilen ruhsatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, tapuda mesken olarak kayıtlı bir taşınmazda kafeterya işyeri açılmasına izin verilmesinin İmar Kanunu'na olduğu kadar Kat Mülkiyeti Kanununa'da aykırılık teşkil ettiği, kafeteryanın gürültü, koku ya da benzeri sorunlara yol açmayacağının dosyada dayanağı bulunmadığı belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 24/10/2023 tarih ve E:2023/7434, K:2023/5705 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.