Danıştay 4. Daire E.2025/601 K.2025/1154

Dava konusu istem: Muğla ili, Bodrum ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazda davacı tarafından yapılmasının planlanan turistik tesisin deniz cephesinde, "rekreatif amaçlı iskele" yapılması talebiyle yapılan başvurunun, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 6. maddesi ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 06/04/2021 tarih ve 2021/5 sayılı Genelgesi uyarınca reddedilmesine ilişkin ... tarihli Rekreatif Amaçlı İskele Komisyonu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dosyada bulunan bilgi ve belgeler ile yaptırılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden; rekreatif amaçlı iskele yapılmasına izin verilen parsellerin dava konusu taşınmaza 2.490 metre mesafede olduğu, rekreatif iskele talep edilen alanın yakınında 150 metre mesafede izin verilen başka bir rekreatif amaçlı iskele bulunmadığı, yapılması istenen iskelenin bulunduğu alanda kıyının kayalık olduğu, bölgenin genel zemin yapısını gri, koyu gri, kahve ve koyu kahve renkli, sert, çok sert yapılı şekilsiz volkanik kayaç birimlerinin oluşturduğu,

zemin yapısında toprak oluşumunun zayıf bir seviyede olduğu, arazinin topoğrafik yapısının deniz yönünde dik bir şev şeklinde olduğu, şev yapısının üst kotlarında başlayan volkanik kayaç birimlerinin kıyıdan denizin içerisine doğru uzanmakta olduğu, deniz kıyı şeridinin deniz suyu dalgalarının etkisi ile girintili çıkıntılı bir yapıda olduğu hususları göz önüne alındığında, iskele yapılması talep edilen uyuşmazlık konusu alanın batısında denize girmeye müsait kumluk/çakıllık alanın bulunduğu gerekçesiyle başvurunun reddine dair 28/09/2022 tarihli Rekreatif Amaçlı İskele Komisyonu kararında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davacı şirketin iskele izin talebinin, dava konusu taşınmazda yapılacak turistik tesisin hizmet sunumu kapsamında ve tesiste konaklayacak kişilerin denizden yararlanmasının teminine yönelik olduğu, oysa parselin güney batısında halka açık plaj özelliği taşıyan ve denizden yararlanmaya elverişli olan kumluk/çakıllık alanların bulunduğu, kaldı ki bu kumluk/çakıllık alanın, iskele talebine konu kıyı alanına kıyasla tesis yapılması planlanan ... ada, ... sayılı parsele daha yakın mesafede yer aldığı;

dolayısıyla, kıyıların korunması ve kamu yararı amacıyla kullanılması esas olduğundan, davacı şirkete ait parselin güney batısında erişilebilir konumda ve denizden yararlanmaya elverişli özellikte kumluk/çakıllık alanların bulunması nedeniyle, talep konusu kıyı alanında rekreatif amaçlı iskele yapılmasının gerekli olmadığı ve dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine (kesin olarak) karar verilmiştir.

Söz konusu kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararı ile, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde düzenlenen temyize tabi kararlardan olmadığı ve kesin olarak verildiği gerekçesiyle, aynı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca Bölge İdare Mahkemesince kesin karar verilmesinin hatalı olduğu, rekreatif amaçlı iskelenin kurulmasında kamu yararı bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacının yürütmenin durdurulması isteminin karara bağlanmasına gerek görülmeksizin, işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.