Danıştay 5. Daire E.2001/498 K.2001/849

İsteğin Özeti

Kültür Bakanlığı.

Müze Müdürlüğünde bekçi olarak görev yapan davacının oğlunun sağlık giderleri için yapılan toplam …- lira tedavi yardımının geri ödenmesi yolundaki 6.1.2000 günlü, 40 sayılı işlemin; olayda, davacının 1978 doğumlu çocuğunun kalp ameliyatı ile ilgili olarak yapılan sağlık giderine karşılık Kurum tarafından ödenen …- lira tedavi yardımının ödenmesine, kendisinin gerçek dışı beyanı veya hilesi sebep olmadığı gibi idarece yapılmış açık bir hatadan da söz edilmesine olanak bulunmadığı,

bu durumda ödenen tedavi giderinin davalı idarece geri alınamayacağı açık olup, tedavi yardımının en son ödendiği Aralık 1998 tarihinden itibaren dava açma süresi (60 gün) geçtikten ve uzun bir aradan sonra 6.1.2000 tarihinde sözkonusu tutarın geri istenilmesinde Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 22.12.1973 günlü, 1973/14 sayılı kararına uyarlık görülmediği gerekçesiyle iptali yolunda.

İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesi uyarınca bozulması isteminden ibarettir.

Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

Danıştay Tetkik Hakimi: … Düşüncesi: İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

Danıştay Savcısı: …

Düşüncesi: Dava, Kültür Bakanlığı, … Müze Müdürlüğünde Bekçi olarak görev yapan davacının oğlunun sağlık giderleri için yapılan …-TL tedavi yardımının geri ödenmesi yolundaki davalı idare işleminin iptali isteğiyle açılmış, İdare Mahkemesince tedavi yardımının ödenmesinde açık bir hata veya davacının gerçek dışı beyanı veya hilesi bulunmadığına göre ödenen tedavi yardımının davalı idarece geri alınamıyacağı tedavi yardımının en son ödendiği Aralık 1998 tarihinden itibaren 60 günlük dava açma süresinin geçmesinden çok sonra 6.1.2000 tarihinde geri istenilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Devlet Memurları Tedavi Yardımı ve Cenaze Giderleri Yönetmeliğinin 3. maddesinde, memurun aile yardımı ödeneğine müstehak çocuklar için tedavi yardımı yapılacağı, hükmü yer almakta ise de, bu yönetmeliğin dayanağı olan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 209. maddesi 243 sayılı K.H.K ile değiştirilerek, çocuklarda aile yardımı ödeneğine müstehak olma şartını kaldırmıştır. Bundan ötürü, yüksek öğrenime devam etmeyen fakat memurun bakmakla yükümlü olduğu çocuklarının tedavi giderlerinin bütçeden karşılanmasında mevzuata aykırılık bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle sonucu itibariyle yerinde olan temyize konu İdare Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen gerekçe ile onanmasının uygun olacağı düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Beşinci Dairesince dosyanın tekemmül ettiği görülerek yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin işin gereği düşünüldü:

İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkün olup, davalı idarece ileri sürülen hususlar bunlardan hiçbirisine uymamaktadır.

Devlet Memurları Tedavi Yardımı ve Cenaze Giderleri Yönetmeliğinin 3/A-d maddesinde; Devlet Memurunun aile yardımı ödeneğine hak kazanan çocukları için tedavi yardımı yapılacağı hükme bağlanmış ise de; anılan Yönetmeliğin dayanağı olan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 209. maddesinde yeralan "aile yardımı ödeneğine müstehak" ibaresi, 29.11.1984 günlü ve 243 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 31. maddesi ile madde metninden çıkarılmıştır. Dolayısıyla anılan

Yönetmelik hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu durumda Devlet memuruyla birlikte oturan, ayrı bir geliri bulunmayan ve herhangi bir kurum veya kuruluşun sağlık yardımından yararlanmayan, Devlet memurunun bakmakla yükümlü olduğu çocuklarının tedavi giderlerinin kurumlarınca karşılanmasında mevzuata aykırılık bulunmamaktadır.