Danıştay 5. Daire E.2016/18788 K.2019/4025

Dava konusu istem: … İl Emniyet Müdürlüğü, Trafik Tescil Şube Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, borçlarını ödememeyi alışkanlık haline getirdiğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 6/C-2. maddesi uyarınca "10 ay kısa süreli durdurma" cezasıyla cezalandırılması gerekmekte ise de anılan tüzüğün 15. maddesinin tatbikiyle bir alt ceza uygulanmak suretiyle "11 günlük aylık kesimi" cezasıyla tecziyesine yönelik 06/11/2013 tarih ve … sayılı ... Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; davacının borçlarının, hayatın olağan akışı içerisinde güven duyduğu arkadaşlarının kredilerine kefil olmasından kaynaklandığı, alışkanlık haline gelmiş bir borç ödememe durumunun söz konusu olmadığı, bu nedenle ilgili fiilin borçlanıp ödememeyi alışkanlık haline getirme maddesi kapsamında değerlendirilmesine imkan bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının kefillikten kaynaklanmayan borçlarının da bulunduğu, yüksek miktarda bir borca kefil olduğu, borcun ödenmemesi durumunda sonuçlarına katlanması gerektiği, nitekim kefil olan kişinin borcun ödenmemesi durumunda asıl borçlu kişiden sonra bütün hukuki sorumluluğu üstüne aldığı, belirtilen nedenlerle Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.