Danıştay 5. Daire E.2016/19481 K.2019/4302

Dava konusu istem: ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, borçlanıp ödememeyi alışkanlık haline getirdiğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğünün 6/C-2. maddesi gereğince 10 ay kısa süreli durdurma cezası ile cezalandırılması ancak aynı suçu daha önce de işlediğinden anılan Tüzüğün 14. maddesi uyarınca bir üst ceza ile cezalandırılması gerekmekte ise de, öğrenim durumu itibariyle yükselebileceği kadronun son derecesinde bulunduğundan 657 sayılı Devlet Memurları Kanunun 125. maddesi gereğince "brüt aylığının 1/4 oranında kesilmesine" ilişkin 09/01/2014 tarih ve 2014/01 sayılı ... Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davacının yeni borç edindiğine ilişkin araştırmanın davalı idare tarafından yapılmadığı, ekonomik durumu dikkate alındığında borçlanıp ödememeyi alışkanlık haline getirdiğinden söz edilemeyeceği, eylemin sübuta ermediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı hakkında çok sayıda icra takibi bulunduğu, dava konusu işleme esas alınan icra takiplerindeki borç miktarlarının daha önce başlatılan borç miktarlarından farklı olduğu, icra takip dosyalarının esas sayılarının birbirinden farklı olduğu, icra dosyalarından birine ilişkin iddia olunduğu gibi avukat değişikliğinden kaynaklı takip yenilemenin söz konusu olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.