KÜNYE
Danıştay 5. Daire Başkanlığı 2016/28193 E., 2019/4308 K.·T.C. Danıştay Beşinci Daire
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2019
- Esas No
- 2016/28193
- Karar No
- 2019/4308
- Temyiz eden (davalı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı taraf (davacı)
- —
- İstemin konusu
- .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
359 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: ... Emniyet Müdürlüğü'nde polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, borçlanıp ödememeyi alışkanlık haline getirdiğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğünün 6/C-2. maddesi gereğince "10 ay kısa süreli durdurma" cezası ile cezalandırılması gerekmekte ise de aynı suçu daha önce de işlediğinden anılan Tüzüğün 14. maddesi uyarınca bir üst ceza olan "20 ay uzun süreli durdurma" cezası ile tecziye edilmesine ilişkin 08/04/2014 tarih ve 1026 sayılı ... Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davacının cezalandırılmasına esas borcun bilinçli olarak yapılmış bir borç olmadığı, bu durumun tek başına borçlanıp ödememeyi alışkanlık haline getirmek olarak nitelendirilemeyeceği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçeyle dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, borcun nedeni dolayısıyla ceza verilmeyeceğine ilişkin istisna bulunmadığı, davacının eyleminin alışkanlık haline geldiği hususunun sübuta erdiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 5. Daire, E. 2016/28193, K. 2019/4308, 25 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama