Danıştay 5. Daire E.2017/1363 K.2020/5729

Dava konusu istem: … İl Emniyet Müdürlüğü Hassas Bölgeleri Koruma Şube Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacının, hırsızlık suçundan dolayı hakkında verilen 8 ay 10 gün hapis cezasına dair hükmün kesinleştiğinden bahisle, 657 sayılı Yasa'nın 48-A/5 ve 98/b maddeleri uyarınca memuriyetinin sona erdirilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında;. İl Emniyet Müdürlüğü Hassas Bölgeleri Koruma Şube Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacı hakkında. Asliye Ceza Mahkemesi'nin ... tarihli ve E:…, K:… sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen 8 ay 10 gün hapis cezası ile mahkumiyete dair kararın Yargıtay ...

Ceza Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği ve bu haliyle davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48/A-5 maddesinde sayılan hırsızlık suçundan mahkum olmama şartını kaybettiği anlaşıldığından, davalı idarece aynı Kanun'un 98/b maddesi uyarınca memuriyet görevine son verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, eksik inceleme sonucu verilen İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmadığı ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması ile istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.