Danıştay 5. Daire E.2018/1094 K.2020/5665

Dava konusu istem: ... ili, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü, ... Polis Merkezi Amirliği emrinde komiser olan davacı tarafından 2014 yılına ait performans değerlendirme puanının 3.17 (iyi) olarak tespitine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Beşinci Dairesinin 08/12/2016 tarih ve E:2016/25146, K:2016/9253 sayılı bozma kararına uyan ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararında; gözlem takip formuna davacı lehine 3 adet olumlu mütalaa girişinin yapıldığı, anılan mütalaaların soyut ve genel nitelikte olduğu, dolayısıyla 5 puan ölçeğinin seçilme zorunluluğunun bulunmadığı, davacının performans değerlendirme puanının 3,17 olarak belirlendiği, bu puanın "iyi" olarak değerlendirilen performans puan türü olduğu, hak edilen puanın daha yüksek seviyede olması gerektiği yönündeki iddianın davacı ile ilgili performans yılına ilişkin kayda değer olumlu bir gelişme ile delillendirilmediği anlaşıldığından,

davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, önceki yıllarda verilen performans değerlendirme puanının düşürülmesinin hiçbir somut bilgi ve belgeye dayandırılmadığı, başarısızlığı ve yetersizliğinin söz konusu olmadığı, işlemin hukuka aykırı olduğu, takdir yetkisinin hukuka uygun kullanılmadığı, tarafsız, adil ve objektif bir değerlendirme yapılmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.