Danıştay 5. Daire E.2021/11561 K.2022/159

Dava konusu istem: İçişleri Bakanlığı bünyesinde görev yapmakta iken 692 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kamu görevinden çıkarılan davacı tarafından, OHAL İşlemleri İnceleme Komisyonuna yapılan başvurunun reddine dair ... tarihli ve ... sayılı kararın iptali ve bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davacının durumunun değerlendirilmesinde ve hükme esas alınabilecek nitelikte görülüp Komisyon tespitleri ile davacı ile ilgili ceza yargılamasında elde edilen deliller birlikte dikkate alındığında, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile en az irtibat derecesinde bağının olduğu sonucuna varıldığından, davacının başvurusunun reddine ilişkin dava konusu Komisyon kararında hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu işlem Mahkemelerince hukuka uygun bulunduğundan, davacının anılan işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesi talebinin kabulüne olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının istinaf başvurusunda bulunması üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarihli ve E:..., K:... sayılı kararın, davacı vekiline usulüne uygun olarak 29/02/2020 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, davacı vekili tarafından istinaf dilekçesinin 31/08/2020 tarihinde verildiği, bu durumda, 29/02/2020 tarihinde tebliğ edilen Mahkeme kararına yönelik (30) günlük istinaf süresinin 7226 sayılı Kanun ve 2480 sayılı Cumhurbaşkanı kararında belirlenen durma süreleri de dikkate alınmak suretiyle 03/07/2020 tarihinde (Çarşamba günü) sona ermesine karşın davacı tarafından, istinaf süresi geçirildikten sonra 31/08/2020 tarihinde istinaf talebinde bulunulduğu anlaşıldığından;

yukarıda anılan Kanun'un 45/1. maddesi uyarınca istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle incelenmesi olanağı bulunmadığı, öte yandan, davacı vekili tarafından 14.02.2020, 22.06.2020, 23.06.2020, 01.07.2020 ve 02.07.

2020 tarihleri arasında gebelik nedeniyle sağlık sorunları yaşadığı, sonrasında da pandeminin etkisiyle korku ve panik nedeniyle tebligat sürecini takip edemediği dolayısıyla istinaf dilekçesinin süresinde verilmediği ileri sürülmüş ise de; istirahatli olduğu dönemi açıkça ortaya koyan raporların dosyaya sunulmadığı gibi başka bir avukatın görevlendirilmesi için bildirimde bulunmak suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 42. maddesinde öngörülen yolun da izlenmediği dikkate alındığında, davacı vekilinin, hastalık mazeretinin mücbir sebep hali olarak kabul edilmesi gerektiği yönündeki iddiası yerinde görülmemiştir.

Belirtilen gerekçelerle istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; her ne kadar tarafında tebligat gönderilmiş ise de 14/02/2020, 22/06/2020 ve 01/07/2020 tarihinde yaşadığı sağlık sorunları ve son olarak da korona hastası bir vekil ile yaşadığı temas gibi ciddi sıkıntılar ve aksilikler nedeniyle kararı süresinde istinafa taşıma imkanını kaçırdığı, pandemi süresince 13/03/2020 tarihinde duran sürelerin 15/06/2020 tarihinde yeniden işlemeye başladığı, sağlık sorunları, pandeminin de etkisiyle yaşadığı korku ve çevresindeki kişilerin korona süreci yaşaması nedeniyle tebligat sürecini takibini imkansız hale getirdiği, bu gerekçelerle istinaf başvurusu süresi açısından eski hale getirilmesi husunda karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI Davalı idare tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuk ve usule uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.