Danıştay 6. Daire E.1991/4453 K.1992/772

Dava, taşınmazdan geçirilen yol nedeniyle arsanın geriye kalan kısmı kullanılamaz duruma geldiğinden, belediyenin haksız fiili nedeniyle meydana gelen zarara karşılık 120.000.000 liranın eylem tarihinden itibaren hesaplanarak yasal faiziyle birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, İdare Mahkemesince; davacının 8.5.1991 gününde kayda alınan dilekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini istemiş olduğu, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 31.maddesi hükmünün gönderme yaptığı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 95.maddesine göre feragatin kesin hükmün hukuki sonuçlarını doğuracağı gerekçesiyle ortadan kalkmış bulunan uyuşmazlık hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden, davacı vekilleri tarafından verilen ve 8.5.1991 tarihinde mahkeme kaydına geçen dilekçede, davanın ileride dava açma haklarının saklı kalması kaydıyla takibinden vazgeçildiği, bu sebeple davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin talep edildiği, mahkemece bu dilekçenin davadan feragat olarak nitelendirillmek suretiyle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 185.maddesinde öngörülen davayı takipten vazgeçmek halinde, dava geri alınmakta ve ileride istenilen zamanda tekrar açabilme hakkı saklı tutulmakta; aynı kanunun 91.maddesinde öngörülen feragat halinde ise davacı netice-i talebinden yani hakkın özünden vazgeçmektedir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 31.maddesinde davayı takipten vazgeçmek konusunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa atıfta bulunulmadığından, idari yargıda davayı takipten vazgeçmek mümkün değildir.

Bu nedenle mahkemece davayı takipten vazgeçme dilekçesinin davadan feragat şeklinde nitelendirilmesinde isabet görülmemiştir.