KÜNYE
6. Daire 1992/2066 E., 1993/913 K.
- Mercii
- Danıştay
- Karar tarihi
- 8 Mart 1993
- Daire
- ALTINCI DAİRE
- Karar Yılı
- 1993
- Karar No
- 913
- Esas Yılı
- 1992
- Esas No
- 2066
- Karar Tarihi
- 08/03/993
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma
YIKILMA TEHLİKESİ İLE KARŞI KARŞIYA OLUP ANCAK ESASLI BİR ONARIMLA TEHLİKE OLUŞTURMAYACAK DURUMDAKİ YAPININ, YIKILACAK DERECEDE TEHLİKELİ OLDUĞUNUN KABULÜ GEREKECEĞİNDEN YIKTIRILMASI İŞLEMİNİN İPTALİNE KARAR VERİLMESİNDE İSABET BULUNMADIĞI HK.<
Dava, sayılı taşınmaz üzerinde davacıya ait yapının yıkılacak derecede tehlikeli olduğu için 3194 sayılı İmar Kanununun 39.maddesi uyarınca yıktırılmasına ilişkin işleminin iptali istemiyle açılmış, İdare Mahkemesince; mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda, dava konusu yapının inşaat şekli, yapı malzeme ve özellikleri anlatılarak yapının tümü dikkate alındığında esaslı bir tamir ile yıkılmaya meyilli tehlike arzeden bir yapı niteliğinde olmadığının belirtildiği, raporun hükme esas alınabilecek nitelikte bulunduğu ve yıkım kararında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiş bu karar davalı belediye vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; yıkım işlemine dayanak alınan inceleme raporunda; dava konusu yapının yıkılacak derece tehlike arzettiğinin tesbit edildiği, mahkemece mahallinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda ise, binanın taşıyıcı unsurlarının bakımsızlıktan çürümüş olduğu, taş duvarlarda çatlakların oluştuğu, duvar içindeki harcın bağlayıcı özelliğini kaybettiği, yapının tümü dikkate alındığında esaslı tadil ve onarım yapıldığı takdirde yıkılmaya meyilli, tehlike arzeden bir yapı konumunda olmadığının belirtildiği görülmektedir.
Ancak esaslı bir oranımla tehlike arzetmeyecek duruma gelebileceği aksi takdirde yıkılma tehlikesine maruz bulunduğu anlaşılan yapının yıkılacak derecede tehlike arzettiğinin kabulü gerekir.Bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Danıştay 6. Daire, E. 1992/2066, K. 1993/913, 8 Mart 1993 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama