Danıştay 6. Daire E.1998/6773 K.2000/444

Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi ile mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Savcı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

Dava, davacılara ait. İli,. İlçesi, … pafta, … ada, … sayılı parsel üzerinde bulunan yapının kültür varlığı olarak tesciline ilişkin 15.1.1996 günlü, … sayılı. Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu kararının iptali istemiyle açılmış.

İdare Mahkemesince, mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, yapının sivil mimarlık örneği niteliği taşımakla birlikte maili inhidam durumunda olduğu, taşınmazın bulunduğu sokağın kültürel kimliğini yansıtan dokusunun tamamen ortadan kalkması ve yol kotundan belirgin şekilde aşağıda kalması nedeniyle çevresindeki yapılarla tarihi doku oluşturmayacağının anlaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş; bu karar davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilirkişi raporunda, geleneksel Türk konutlarının genel özelliklerini taşıyan yapının inşa edildiği dönemin zevk anlayışını yansıtan bir sivil mimarlık örneği olduğu, bu nedenle korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak kabul edilebileceği, eski eser tesciline ilişkin doğal ve kültürel varlıkları koruma envanterinde de yapının yöresel mimari özelliklere sahip yapım malzemesi ve konumu ile korunması gerekli sivil yapı özelliklerini gösterdiği belirtilmiştir.

Bu durumda, yapının sokak dokusunun bütünlüğü içinde korunması gerekli eski eser niteliğinde olmadığı, kendi başına korunması gerekli sivil mimarlık örneği olduğu anlaşıldığından, idare mahkemesince sokağın kültürel kimliğini yansıtan dokusunun tamamen ortadan kalktığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Öte yandan, yapının maili inhidam durumunda olmasının eski eser tescil kaydının kaldırılmasını gerektirmediği açıktır.