Danıştay 6. Daire E.2016/4234 K.2020/12647

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

Dava, İstanbul İli, Sultangazi İlçesi,. Mahallesi,. Mevkii … sayılı parsele ilişkin davalı idarenin … tarihli, … sayılı olurları ile onaylanan 1/5000 ölçekli nazım imar planı değişikliği ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliğinin iptali istemiyle açılmış İdare Mahkemesince, dava dosyasının ve mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu hazırlanan raporun birlikte değerlendirilmesinden. Sultangazi Ilçesi.

Mahallesinin riskli alan ilan edilmesine ilişkin hazırlanan 1/5000 ölçekli nazım imar planı değişikliği ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliği'nin; nüfus yoğunluğunu iki katına çıkaracağı, bu bölgedeki fiziki durum ve trafik yoğunluğu dikkate alındığında yapılan planlamanın kamu yararına ve bölgede yaşayan insanların menfaatine olmadığı, riskli alanlara ilişkin olarak yürürlüğe giren 6306 sayılı Yasada sayılan amaçlar ile dava konusu planların amaçlarının birbiriyle bağdaşmadığı, bölgedeki yapı yoğunluğunun oldukça arttırıldığı, planların.

İli'nin genel durumuyla uyumlu olmadığı, belli ve küçük bir alanda özel durum yaratıp çevre için uygun olmayan bir emsal yaratacağı anlaşıldığından dava konusu planların davacının parseli yönünden şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına ve kamu yararına uygun olmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

Uyap üzerinden yapılan incelemede, dava konusu planların dayanağını oluşturan ve davacıya ait parselin yer aldığı bölgenin riskli alan ilan edilmesine ilişkin 28/01/2013 tarih ve 2013/4254 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 17/02/2016 tarihli, E:2014/11496, K:2016/973 sayılı kararıyla iptal edildiği, anılan kararın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 22/09/2016 tarihli, E:2016/2672, K:2016/2628 sayılı kararıyla onandığı, bu halde dayanağı kalmayan dava konusu nazım ve uygulama imar planlarında bu yönüyle de hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.