Danıştay 7. Daire E.2016/4246 K.2020/5173

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında takdir komisyonu kararına istinaden 2014 yılının Eylül dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, davacının sürücüsü olduğu … plakalı aracın, 04/09/2014 tarihinde Mardin İli Nusaybin İlçesi girişinde yapılan kontrolünde 2.940 karton (29.400 paket) kaçak ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği, davacı hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin E:… sayılı dosyasında yapılan yargılama neticesinde … tarihinde verilen K:… sayılı karar ile davacının, üzerine atılı suçu işlediğinin sabit görüldüğü gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiği, bu bakımdan, aracın kontrolünde yakalanan 2.940 karton kaçak ve bandrolsüz sigarayı bulunduran davacı adına yapılan vergi zıyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ceza yargılaması kararı kesinleşmediğinden, masumiyet karinesi gereği suçsuz olduğu, hem vergi tahakkuku hem ceza kesme işleminin yapılamayacağı, kamu zararı bulunmadığı, kaçak sigaralara el konularak imha edildiği, idare açısından sebepsiz zenginleşme niteliğindeki işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.