Danıştay 7. Daire E.2016/4269 K.2020/5181

Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli … tarih ve … sayılı, … tarih ve … ile … sayılı, … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında yapılan ithalatlarda ödeme şeklinin özel takas olarak beyan edilmesine rağmen, sonradan yapılan inceleme üzerine, ihracat beyannamelerinde özel takas beyanının bulunmadığının ve mal mukabili ve peşin yapılan ödemenin özel takasa dönüştürülmediğinin tespit edildiğinden bahisle tahakkuk ettirilen kaynak kullanımını destekleme fonu payı ve bu fon payının matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ile bahsi geçen vergi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, 88/12944 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 4. maddesinin 12. bendinde, bağlı muamele ve takas durumunda kaynak kullanımını destekleme fonu pay kesintisi yapılmayacağının ve fon kesintisinin kaldırılan hükümler uyarınca devam edeceğinin düzenlendiği,

dava konusu işlemin dayanağı olarak gösterilen 2013/21 sayılı Genelgenin beyannamenin tescil tarihinden sonra yürürlüğe girdiği ve söz konusu Genelgenin yürürlük tarihinden önceki dönemlere ilişkin olarak uygulanmasının hukuken mümkün olmadığı hususları dikkate alındığında, her hangi bir yasal dayanağı bulunmaksızın ödeme şekli özel takas olarak beyan edilen beyannamelerden kaynaklanan tahakkuk ve para cezası kararlarına vaki itirazın reddine ilişkin dava konu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davaya konu işleme dayanak alınan 2013/21 sayılı Genelge ile bankacılık sisteminin uygulandığı ülkelerde mukim şirketlerle yapılan özel takas sözleşmelerine istinaden fon payı istinasının uygulanmayacağı talimatlandırıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulumadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.