Danıştay 6. Daire E.2016/6031 K.2020/12920

2- … 3- … VEKİLLERİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı

VEKİLİ

Hukuk Müşaviri …

İSTEMİN KONUSU

.... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem:Kocaeli ili ... ilçesi … Mahallesi ... Mevkii … pafta … parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından belirlenen askeri güvenlik bölgesi içinde kalması dolayısıyla tasarruf hakkının kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedeli olarak 4.629.449,00-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Temyize konu kararda; dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, dava konusu taşınmazların askeri güvenlik bölgesi sınırları içerisinde olması sebebiyle tapu kütüğüne bu yönde şerh konulduğu, 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Askeri Güvenlik Bölgeleri Kanunu hükümlerine göre askeri güvenlik bölgelerinde bulunan taşınmazlardan gerek görülenlerin kamulaştırılması hususunda Kanun ile idareye takdir yetkisi verildiği, kamulaştırılmasına gerek görülmeyen taşınmazlarda ise yapılaşma ve zirai faaliyet yasağının bulunmadığı,

sadece bulunulmak istenilen faaliyetin yürütülmesi için ilgili kanunlarda ön görülen prosedüre göre öncesinde yetkili komutanlıktan izin alınması gerektiği, taşınmazların mülkiyet hakkının kullanımının kısıtlandığından söz edebilmek için, taşınmazın meri imar planlarında öngörülen kullanımının, taşınmaz sahibinin mülkiyet hakkının unsurlarını oluşturan kullanma ve yararlanma haklarını kullanmasının tamamen veya ciddi bir düzeyde sınırlandırılmış olması gerektiği hususu dikkate alındığında, askeri güvenlik bölgesi içerisinde olan ve imar planında da,

orman ve tarımsal niteliği korunacak alan niteliğinde olan davaya konu taşınmazların mülkiyet hakkından doğan kullanma ve yararlanma haklarını kullanmasına engel bir durum olmadığı gibi imar planlarında ayrılan fonksiyonuna uygun faaliyette bulunabilmek için yetkili komutanlıktan izin alınması zorunluluğunun ise davacının kullanma ve yararlanma hakkını önemli bir düzeyde sınırlandıracak nitelikte olmadığı, bu nedenle davaya konu taşınmazlara yönelik bir hukuki el atma durumu olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Askeri güvenlik bölgesi içerisinde olan taşınmazlara inşaat izni verilmeyeceği, satışının mümkün olmadığı, yapılacak inşaat vb işlemlerde yetkili komutanlıktan izin alınması zorunluluğunun taşınmazlarda değer kaybına neden olacağı taşınmazlarda kısıtlılık halinin bulunduğu tazminat verilmesi gerektiği bu nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Duruşma yapılmasına gerek görülmedi.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

UYAP ortamında yapılan inceleme sonucu, taşınmazın tapu kaydı üzerine askeri güvenlik bölgesi sınırları içerisinde olması sebebiyle şerh konulan aynı bölgede bulunan farklı taşınmazlar ile ilgili tasarruf hakkının kısıtlanması nedeniyle açılan tazminat davalarında bakılan dava dosyasında yer alan gerekçe ile davanın reddi yolunda verilen .... İdare Mahkemesinin … tarihli, E:… K:… sayılı kararı Danıştay Altıncı Dairesinin 22.10.2020 tarihli E:2016/11944 K:2020/10035 sayılı kararı ile ... İdare Mahkemesinin … tarihli E:… K:… sayılı kararı Danıştay Altıncı Dairesinin 3.12.2020 tarihli E:2016/10116 K:2020/12122 sayılı kararı ile onanmıştır.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.