Danıştay 6. Daire E.2017/3618 K.2021/3230

2- … Belediye Başkanlığı / … VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN ÖZETİ

Danıştay Altıncı Dairesince verilen 31/01/2017 tarihli, E:2015/3899, K:2017/536 sayılı kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.

SAVUNMALARIN ÖZETİ

… Büyükşehir Belediye Başkanlığınca, karar düzeltme isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. … Belediye Başkanlığınca, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Kararın düzeltilmesi isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine göre kararın düzeltilmesi istemi yerinde görüldüğünden Dairemizin 31/01/2017 tarihli, E:2015/3899, K:2017/536 sayılı kararı kaldırılarak işin esası incelendi:

Dava, davacıya ait İstanbul İli,. İlçesi,. Mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmazın kısmen “dini tesis alanı” olarak belirlenmesine ilişkin Küçükçekmece Belediye Meclisinin … tarihli, … sayılı kararı ve İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisinin … tarihli, … sayılı kararı ile onaylanan 1/1000 ölçekli Küçükçekmece Sefaköy Halkalı Caddesi Çevresi Revizyon Uygulama İmar Planı ile dayanağı 1/5000 ölçekli revizyon nazım imar planının iptali istemiyle açılmış, İdare Mahkemesince;

mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda hazırlanan rapor ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, üzerinde kullanılmayan bir fabrika binası bulunan taşınmazın 1/100.000 ölçekli İstanbul Çevre Düzeni Planında “meskun alanlar” lejantında kaldığı,

dava konusu imar planlarının kendi aralarında uyumlu ve üst ölçekli çevre düzeni planına uygun oldukları, imar planları ile taşınmazda öngörülen "dini tesis alanı" kullanım kararının, taşınmazın, havza sınırının en uzak noktasında bulunması da dikkate alındığında yoğunluk, ulaşım, çevresel etkiler, yapılaşma gibi unsurlar yönünden planlama ilkelerine uygun olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından; dava ve temyiz dilekçelerinde, uyuşmazlık konusu taşınmaza yürüme mesafesinde … Camii, … Camii, … Cami ve … Caminin bulunduğu, dolayısıyla taşınmazın "dini tesis alanı" olarak belirlenmesine ihtiyaç bulunmadığı iddia edilmiştir.

Dosyada bulunan bilirkişi raporunda; dava konusu imar planları ile taşınmazın bir kısmında öngörülen "dini tesis alanı" kullanımının, bitişiğindeki belediye hizmet alanı ve yeşil alan işleviyle bir bütünlük ve süreklilik arz ettiği, konut alanları ile ticaret alanları arasında uyarlayıcı bir kullanım niteliğinde olduğu, taşınmazın bulunduğu alanda yürüme mesafesinde başka bir dini tesis alanının bulunmadığı, taşınmazın "dini tesis alanı" olarak belirlenmesinin gerek konumu gerekse de yüz ölçümü itibariyle planlama esaslarına uygun olduğu,

taşınmazın "dini tesis alanı"ndan çıkartılması halinde anılan tesisin bütünlüğünün bozulacağı, taşınmazın "dini tesis alanı" olarak belirlenen kısmının eğimli bir yapıda, fabrika binasının arkasında ve boş durumda olduğu belirtilmiş; ancak davacının yukarıda yer verilen iddialarının doğru olup olmadığı konusunda somut bir tespite yer verilmemiştir.