KÜNYE
Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2019/11404 E., 2021/3445 K.·T.C. Danıştay Altıncı Daire
- Karar tarihi
- 9 Mart 2021
- Esas No
- 2019/11404
- Karar No
- 2021/3445
- Temyiz eden (davacı)
- —
- Vekili
- (E-Tebligat
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … İl Özel İdaresi
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
İstemin özeti
Bartın İli, merkeze bağlı.
Köyü, … sahil kesiminde kalan taşınmaz üzerinde davacı tarafından ruhsatsız yapı yapıldığından bahisle, 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesi uyarınca 1 ay içerisinde mevzuata uygun hale getirilmediği takdirde yıkımına ve aynı Kanunun 42. maddesi uyarınca para cezası verilmesine ilişkin … günlü, … sayılı Bartın İl Encümeni kararının iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin yıkıma ve idari para cezasının 6.437,76-TL'ye ilişkin kısmı yönünden davanın reddi, idari para cezasının 2.562,98-TL'lik kısmının ise iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 23/05/2018 tarih ve E:2015/4770,
K:2018/4007 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak, dava konusu para cezasının 6.437,76-TL'ye ilişkin kısmının iptali, yıkıma konu imalatların davacı tarafından kaldırıldığı anlaşıldığından bu hususa ilişkin olarak karar verilmesine yer olmadığı yolunda. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ
Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Danıştay 6. Daire, E. 2019/11404, K. 2021/3445, 9 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama