Danıştay 6. Daire E.2019/14187 K.2021/2512

İstemin özeti

Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, ... Sanayi Bölgesinde Bursa Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü personelince gerçekleştirilen 21/04/2014 tarihli denetimde işletmede ham demir ve atık hurda demirlerden ergitme yapılarak döküm yapıldığı, dökümü yapılan malzemelerin kumlama makinaları ve elde taşlama yapılarak sevkiyatı yapıldığı, dökümde yıllık ortalama 300-400 ton atık hurda metal kullanıldığı,

hurda malzemenin depolandığı açık alanın parke taşı zeminin bozulduğu ve bazı bölgelerin doğrudan toprakla temas ederek toprağa karışıp çevreye zarar verildiğinden bahisle, 2872 sayılı Çevre Kanununun 20/1-b maddesi uyarınca düzenlenen ve 28/04/2014 günlü, 5029 sayılı yazı ile davacıya bildirilen, Bursa Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün ... günlü, ... sayılı 42.232,00-TL tutarındaki idari para cezası verilmesine ilişkin işleminin iptali istemiyle açılan davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 15/03/2018 tarih ve E:2015/5137,

K:2018/1480 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.

... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ... , K: ... sayılı karar ve dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup, bozulmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın ONANMASINA, dosyanın adı geçen Mahkemeye gönderilmesine, 2577 sayılı Kanunun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere 24/02/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY (X)

Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, ... Sanayi Bölgesi'nde bulunan, ham demir ve atık hurda demirlerden ergitme yapılarak döküm faaliyetinin yapıldığı tesiste Bursa Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen 21/04/2014 tarihli denetimde "dökümde yıllık ortalama 300-400 ton atık hurda metal kullanıldığı,

hurda malzemenin depolandığı açık alanın parke taşı zeminin bozulduğu ve bazı bölgelerin doğrudan toprakla temas ederek toprağa karışıp çevreye zarar verildiği" tespit edilmiş, bunun üzerine 2872 sayılı Çevre Kanununun 20/1-b maddesi uyarınca düzenlenen ve 28/04/2014 günlü, 5029 sayılı yazı ile davacıya bildirilen, Bursa Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünce ... günlü, ... sayılı, 42.232,00-TL tutarındaki idari para cezası verilmesine ilişkin işlem tesis edilmiş, davacılar tarafından bu işlemin iptali istemiyle bakılmakta olan dava açılmıştır.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden davacıya ait tesiste, davalı idare tarafından 15.04.2014 tarihinde ve 21.04.2014 tarihinde iki ayrı denetim yapıldığı, önceki denetimde; davacıya işletmenin çevre izin belgesinin olduğu, işletmeye ait 25.01.2013 tarihli ölçüm raporunun bulunduğu, tehlikeli atık yönetim planının il müdürlüğüne sunulduğu, tehlikeli atıkların taşınması ve bertarafında kullanılan NATF'ların bulunduğu,

çevre mevzuatına aykırılık olmadığı tespit edilmişken, sonraki denetimde tesisin ham demir ve atık hurda demirlerden ergitme yapılmasında kullanılan hurda malzemelerinin depolandığı açık alanın parke taşı zeminin bozulduğu ve bazı bölgelerin doğrudan toprakla temas ederek toprağa karışıp çevreye zarar verdiğinin tespitinin yapıldığı ve tesise ilişin fotoğrafların da tutanağa eklendiği görülmüştür.

Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar HAkkında Yönetmeliğin 10/3. maddesinde; "Çevre izin veya çevre izin ve lisans şartları değişikliğe uğrayan işletmeler, değişen şartlarla ilgili bilgi, belge ve raporlarla birlikte yetkili mercie bildirimde bulunurlar." hükmüne yer verilmiştir.

Uyuşmazlıkta; davacıya ait işletmenin 11.11.203-11.11.2018 tarihleri arasında geçerli olan hava emisyonu konulu çevre izin belgesinin bulunduğu, yukarıdaki mevzuat uyarınca tehlikeli atık konusunda davacının davalı idareye bildirimde bulunmuş olduğunun 15.04.2014 tarihli tutanak ile tespit edildiği,

depolama yapılan alandaki parke taşı zeminin iki ayrı tespit arasında geçen 6 günlük sürede bozulmasının normal şartlar altında mümkün olmayacağı, dosyada bulunan fotoğraflardan ise depolanmış ham demirin parke taşı üzerinde bulunduğunun görüldüğü de dikkate alındığında, davalı idare tarafından 21.04.2014 tarihli tespitin her türlü şüpheden uzak ve çevre mevzuatına aykırılığı açıkça ortaya koyan nitelikte bir tespit olmadığı sonucuna varıldığından bu tespite dayanılarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık,

davanın reddi yolunda verilen mahkeme kararında ise hukuki isabet bulunmadığından temyize konu kararın bozulması gerektiği görüşüyle kararın onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.