KÜNYE
Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2019/17491 E., 2022/1917 K.·T.C. Danıştay Altıncı Daire
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2022
- Esas No
- 2019/17491
- Karar No
- 2022/1917
- Temyiz eden (davalı)
- … Valiliği
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Belediye Başkanlığı
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
İstemin özeti
Davacı. Belediye Başkanlığına ait garajda tehlikeli atık geçici depolama alanı bulunmadığından bahisle 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (v) bendi uyarınca 613.752,00-TL ve söz konusu tesise ilişkin çevre yönetim biriminin bulunmadığından bahisle aynı Kanun'un 20. maddesinin birinci fıkrasının (m) bendi uyarınca 12.267,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin tesis edilen ve.
Valililiği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün … tarih ve E…. sayılı yazısı ile tebliğ edilen aynı idarenin bila tarihli, bila sayılı idari yaptırım kararının iptali istemiyle açılan davada, 613.752,00-TL para cezası verilmesine ilişkin işlemin iptali, 12.267,00-TL para cezası verilmesine ilişkin işlem yönünden ise davanın reddi yolundaki. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…., K:… sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurularının reddine dair.
Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın iptale ilişkin kısmının, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ….'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının temyiz edilen iptale ilişkin kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairelerince verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Danıştay 6. Daire, E. 2019/17491, K. 2022/1917, 21 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama