KÜNYE
Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2019/21837 E., 2021/5905 K.·T.C. Danıştay Altıncı Daire
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2021
- Esas No
- 2019/21837
- Karar No
- 2021/5905
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Diğer davacı
- ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... İl Özel İdaresi
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin özeti
Bolu İli, Merkez İlçesi, ...
Köyü, ... pafta, ... parsel sayılı taşınmazda bulunan kümeslerinin ruhsatsız olduğundan bahisle, 3194 sayılı İmar Kanununun 42. maddesi uyarınca davacılara 36.590,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarihli, ... sayılı Bolu İl Encümeni kararının iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının, Danıştay Ondördüncü Dairesinin 13/05/2014 tarih ve E:2012/6465, K:2014/5529 sayılı kararıyla bozulması sonrasında, bozma kararına uyulmayarak ısrar edilen kararın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 14/04/2016 tarih ve E:2015/2897, K:2016/1566 sayılı kararıyla bozulması üzerine,
bu karara uyularak dava konusu işlemin iptali yolunda verilen İdari Mahkemesi kararının Danıştay Altıncı Dairesinin 29/05/2019 tarih ve E:2019/2400, K:2019/5165 sayılı kararıyla bozulması üzerine davacı ... yönünden dava dilekçesinin iptali, davacı ... yönünden ise davanın reddi yolunda ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Danıştay 6. Daire, E. 2019/21837, K. 2021/5905, 21 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama