Danıştay 6. Daire E.2020/3584 K.2020/12552

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 103. maddesinin b) bendi ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de; anılan Yasanın 27. maddesiyle 2577 sayılı Yasaya eklenen Geçici 8. maddenin 1. fıkrasındaki "Bu Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümler, 2576 sayılı Kanunun, bu Kanunla değişik 3 üncü maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanır. Bu tarihten önce verilmiş kararlar hakkında, kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan kanun yollarına ilişkin hükümler uygulanır." kuralı uyarınca, bu maddeye göre kararın düzeltilmesi yolundaki istemin incelemesine geçildi.

Düzeltilmesi istenilen kararın esası bakımından yapılan değerlendirilme;

Danıştay Dava Daireleri ile İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurullarının temyiz üzerine verilen kararları hakkında ancak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesinde yazılı nedenlerle kararın düzeltilmesi istenebilir. Anılan kısım yönünden kararın düzeltilmesi dilekçesinde öne sürülen hususlar adı geçen Yasa maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymamaktadır.

Düzeltilmesi istenilen kararın yargılama giderlerine ilişkin kısmı bakımından yapılan değerlendirme;

Mahkeme kararının yargılama giderlerine ilişkin kısmının onanmasına dair kararın düzeltilmesi isteminin, 2577 sayılı Kanunun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 09/12/2019 tarih ve E:2015/7342, K:2019/13666 sayılı kararının bu kısmı kaldırılarak işin esası incelendi:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 31. maddesi ile atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 325. maddesinde "Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işlerde, hâkim tarafından re'sen başvurulan deliller için gereken giderlerin, bir haftalık süre içinde taraflardan birisi veya belirtilecek oranda her ikisi tarafından ödenmesine karar verilir. Belirlenen süre içinde bu işlemlere ait giderleri karşılayacak miktarda avans yatırılmazsa, ileride bu gideri ödemesi gereken taraftan alınmak üzere Hazineden ödenmesine hükmedilir." hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, Mahkemece uyuşmazlığın teknik bilgiyi gerektirmesi nedeniyle mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, davacıdan

keşif harcı ve bilirkişi avansının yatırılmasının istenilmesine rağmen davacı tarafından anılan giderlerin yatırılmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 325. maddesi uyarınca Mahkemenin 15.09.2014 tarihli yazısı üzerine keşif ve bilirkişi avansının Hazineden karşılandığı, davacı tarafından söz konusu ücretler yatırılmadığı halde İdare Mahkemesince verilen iptal kararında yargılama giderleri içinde yer alan keşif harcı ve bilirkişi ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda Hazineden karşılanan keşif harcı ve bilirkişi avansının haksız çıkan davalı idare tarafından Hazineye ödenmesine karar verilmesi gerektiğinden İdare Mahkemesi kararının yargılama giderlerine ilişkin kısmında hukuki isabet görülmemiştir.