Danıştay 7. Daire E.1984/4291 K.1985/445

YÜKÜMLÜNÜN, DEVLET SU İŞLERİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜNE, ALACAĞININ BORÇLU BULUNDUĞU ÜÇÜNCÜ KİŞİLERİN VERGİ BORÇLARINA KARŞILIK MALİYE BAKANLIĞINA ÖDENMESİ YOLUNDAKİ BAŞVURUSU, BORÇLAR KANUNUNUN 457.MADDESİNDE YER ALAN HAVALE OLUP DAMGA VERGİSİNE TABİ BULUNMADIĞI HK.<

İncelenen dosya içeriğinden, yükümlü kurumun Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğündeki alacağın borçlu bulunduğu üçüncü kişilerin vergi borçlarına karşılık Maliye ve Gümrük Bakanlığına ödenmesi yolundaki başvurusunun vergi dairesi müdürlüğünce alacağın temliki sözleşmesi sayılarak damga vergisine tabi tutulduğu, Vergi Mahkemesince de söz konusu akitin takas olarak nitelendirilerek tarhiyatın terkinine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Alacağın temliki, hak devreden tasarrufi bir sözleşme olup geçerlilik koşulu ise yazılı şekilde olmasıdır.

Takas ise karşılıklı olarak borçlu olan kişilerin muaccel olan borçlarını alacağı ile takas suretiyle ortadan kaldıran bir işlemdir. Takas yapabilmek için aynı kimseler arasında aynı mahiyette iki alacağın bulunması şarttır.

Olayda yükümlünün amacı alacağının temliki olmayıp bu yolla Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğündeki alacağını tahsil etmek ve üçüncü kişilere olan borcunu ödemektir. Kaldı ki yazılı bir sözleşme de bulunmamaktadır.

Diğer taraftan ortada karşılıklı olarak borçlu iki kişi de bulunmadığından yapılan işlemi takas olarak nitelendirmekte mümkün değildir.

Yükümlünün Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne; alacağının borçlu bulunduğu üçüncü kişilerin vergi borçlarına karşılık Maliye Bakanlığına ödenmesi yolundaki başvurusu Borçlar Kanununun 457.maddesinde yer alan havaledir.

488 sayılı Damga Vergisi Kanununda havalenin damga vergisine tabi olduğu yolunda bir hüküm bulunmadığından tarhiyatın terkininde yasa hükümlerine aykırılık görülmemiştir.