Danıştay 7. Daire E.2000/2118 K.2000/3001

İstemin Özeti

Davacı adına vergi inceleme raporuna dayanılarak taşıt alım ve ek taşıt alım vergileri salınması ile ağır kusur cezaları kesilmesine ilişkin işlemlerin iptali istemiyle açılan davayı.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 7 ve 11'inci maddeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 116 ve 122 maddelerinden bahisle, olayda, davacının dava konusu vergiler için yaptığı uzlaşma başvurusunun aynı zamanda 2577 sayılı Kanunun 11'inci maddesine göre yapılan bir başvuru olduğu; davalı idarece uzlaşma başvurusu üzerine tesis edilen olumsuz işlem nedeniyle söz konusu talebin de reddedilmiş sayılacağı;

bu nedenle, idarenin bu konuyla ilgili yanıtının beklenilmesine gerek bulunmadığı ileri sürülerek dava açıldığı belirtilmekte ise de, söz konusu başvurunun davacının, tarh olunan cezalı vergiler üzerinde idareyle uzlaşma olanağının sağlanmasına yönelik iradesini yansıttığı; bu nedenle 2577 sayılı Kanunun 11'inci maddesi çerçevesinde bir idari başvuru niteliği taşımadığı gibi, 213 sayılı Kanunun 122'nci maddesinde yer alan düzeltme talebini içeren bir başvuru, olarak da kabul edilemeyeceği sonucuna varıldığı;

tarhiyatın kaldırılması talebini içeren işbu davanın, ilgili vergi ve ceza ihbarnamelerinin davacıya 15.7.1999 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, 30 günlük dava açma süresinin bitiminden sonra 6.10.1999 tarihinde açılmış olması nedeniyle süre aşımı bulunduğu gerekçesiyle reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... gün ve E:....

K:... sayılı kararının; bu davanın çözülmesinde uzlaşma görüşmelerinin bekletici mesele yapılması gerektiği; idare 13.9.1999'a kadar cevap vermemekle dava açma haklarının engellendiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Olayda, davacı tarafından, davalı idareye verilen uzlaşma talebine ilişkin dilekçelerde cezalı tarhiyat yapılmasında, 213 sayılı Kanunun 118'inci maddesine göre vergilendirme hatalarının mevcut olduğu; bu nedenle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 11'inci maddesi uyarınca cezalı tarhiyatın kaldırılması isteminde bulunulduğu; uzlaşma talebi reddedildiğinden, anılan madde uyarınca yapılan başvurunun da reddedilmiş sayılacağı ileri sürülerek dava açılmış ise de; vergi hatası, uzlaşma talebinde bulunmak için, 213 sayılı Kanunun ek 1'inci maddesinde uzlaşabilme nedenlerinden biri olarak gösterilmiştir.

Bu yüzden; uzlaşma başvurusunda, uzlaşma nedeni olarak vergi hatasının gösterilmesinin, anılan Kanunun 122'inci maddesi anlamında düzeltme talebi olarak nitelendirilmesi olanaklı değildir.