Danıştay 7. Daire E.2016/10316 K.2020/5061

Dava konusu istem: Davacı adına 2012 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 8 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesinde teslim şeklinin DAP (belirtilen noktada teslim) olarak beyan edilmesine rağmen, 7100 rejim kodlu ana antrepo beyannamelerinde teslim şeklinin EXW (fabrikada teslim), 7171 rejim kodlu devre ilişkin antrepo beyannamelerinde ise DAP olarak beyan edilmesi nedeniyle navlun ve sigorta giderlerinin kıymete eklenmiş gibi gösterildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, ithal edilen eşyaların kıymetine navlun ve sigorta giderlerinin dahil edilmediği yönünde yapılmış somut bir tespit bulunmadığından ek olarak tahakkuk ettirilen vergiler ile bu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Cevaplı raporda, devir öncesi 7100 rejim kodlu antrepo beyannameleri ve eki faturalar ile devir sonrası 7171 rejim kodlu antrepo beyannameleri, serbest dolaşıma giriş beyannameleri ve eki faturalarda teslim şekli bakımından çelişki olduğu, serbest dolaşıma giriş beyannamelerinde navlun ve sigorta giderlerinin kıymete eklenmiş gibi gösterildiği tespit edildiğinden tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.