KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2016/10344 E., 2020/4010 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2020
- Esas No
- 2016/10344
- Karar No
- 2020/4010
- Temyiz eden (davalı)
- ... Mal Müdürlüğü - ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu ... Madeni Yağ ve Kimyasal Maddeler Ambalaj Nakliye İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi hakkında 2015/6(1.) dönemine ilişkin olarak verilen ilk özel tüketim vergisi beyannamesindeki vergi oranının ikinci bir beyanname ile düzeltilmesi nedeniyle inceleme başlatıldığından bahisle ilk beyannamedeki vergi oranı üzerinden hesaplanan tutardan, düzeltme beyannamesi ile ödenen verginin düşülmesi suretiyle kalan vergi borcunun tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, dava konusu amme alacağının öncelikle asıl borçlu şirketten tahsil edilmesi gerektiği, bunun mümkün olmaması halinde davacı adına takibat yapılabileceği açık olup, davalı idarece şirket hakkındaki incelemenin devam ettiğinin belirtilmesine rağmen davacı adına ödeme emri düzenlendiği görüldüğünden kesinleşmemiş amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2016/10344, K. 2020/4010, 14 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama