KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2016/10863 E., 2020/5133 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2020
- Esas No
- 2016/10863
- Karar No
- 2020/5133
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- .... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: … , K: … sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
354 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına istinaden 2009 yılının Ocak dönemi için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı veraset ve intikal vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 342. maddesinin 1. fıkrasında, veraset ve intikal vergisine ilişkin mükellefiyetlerde tahakkuk muamelesi yapılması için beyanname verme süresinin sonundan başlayarak 15 gün bekleneceği, beyannamenin bu süre içinde verilmesi halinde vergi ziyaının olmamış sayılacağı, 2. fıkrasında ise ayrıca mükellefe tebliğ edilmek şartı ile yeniden 15 günlük bir mühlet verileceği, bu hususta da yukarıdaki hükmün cari olduğu düzenlemesine yer verildiği,
davacı tarafından da süre verilmeden cezalı tarhiyat yapıldığı iddia edilmesine rağmen davalı idarece bu iddiaya herhangi bir cevap verilmediği hususu değerlendirildiğinde, beyanname verilmemesi üzerine, davacıya beyana çağrı yazısı yazılıp tebliğ edilmesi gerekirken, kanunda öngörülen süreler verilmeden cezalı tarhiyat yapıldığından işlemde bu nedenle hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Tarh zamanaşımı süresinin dolmasından önce takdir komisyonuna başvurulduğu, olayda zamanaşımının bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2016/10863, K. 2020/5133, 15 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama