Danıştay 7. Daire E.2016/11712 K.2021/1512

Dava konusu istem: Davacı tarafından, adına kayıtlı model yılı 2000 ve daha eski olan ve motorlu taşıt vasfını kaybeden 21 adet araç için 5838 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinden yararlanıldığı belirtilerek, fazladan ödenen vergilerin iadesi için yapılan başvurunun,10 adet araç bakımından ilgili trafik kuruluşuna başvurunun e-haciz işlemi sonrasında bloke edilen tutarın amme alacaklarına mahsup edildiği tarihten sonra olduğundan bahisle kısmen reddine ilişkin işlemin iptali ile fazladan tahsil edilen vergilerin hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, 5838 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca, uyuşmazlık konusu araçlara ilişkin motorlu taşıtlar vergilerinin 1/4'ünün 31/12/2014 tarihine kadar ödenmesi halinde, kalan tüm borçların tahsilinden vazgeçileceği, davalı idarece her ne kadar fiili haciz nedeniyle ödeme yapıldığı savunulmuş ise de; davacının hesapları üzerine konulan haczin bir ödeme şekli olmadığı, idarece haciz baskısı altında amme alacağının tahsili yoluna gidildiği,

hurda araçların piyasadan çekilmesi amacıyla çıkarılan ve model yılı itibariyle uyuşmazlık konusu araçları da kapsayan düzenlemelerden davacının yararlanmasına engel olunduğu gerekçesiyle işlemin iptali ile haksız olarak davacıdan tahsil edilen verginin düzeltme başvuru tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'a göre hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirketin hesabına konulan haciz sonrasında 06/05/2014 tarihinde 427.092,87 TL 'nin vergi dairesi hesaplarına intikal etmesini müteakip, uyuşmazlık konusu 10 araç için ilgili trafik tescil kuruluşuna başvurulduğu, 5838 sayılı Kanun'dan faydalanmak için başvuru yapılmadan önce ödenmiş olan vergilerin iadesinin mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.