KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2016/12101 E., 2020/4108 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2020
- Esas No
- 2016/12101
- Karar No
- 2020/4108
- Temyiz eden (davacı)
- … Ticaret Elektronik İletişim Medikal Pazarlama İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Bakanlığı adına
Karar Metni
360 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
… (…) Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ
Av. … - Aynı adreste
İSTEMİN KONUSU
... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına 2012 ilâ 2014 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyalar hakkındaki para cezası kararının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, dava konusu para cezası kararının davacı şirketin eski temsilcisi …'a 12/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği, davacı şirket tarafından ise bu tebligattan sonradan haberdar olunması üzerine, zorunlu idari başvuru yolu tüketilerek, uyuşmazlık konusu para cezası kararına karşı İstanbul Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğüne itiraz edilmesi gerekirken, 03/05/2016 tarihinde doğrudan açılan davada, idari merci tecavüzü bulunduğu gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca dava dilekçesi ve eklerinin İstanbul Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğüne tevdiine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Tebligatın usulsüz yapıldığı, para ceza kararına karşı yasal olarak zorunlu bir idari başvuru yolu öngörülmediğinden, davanın esasının incelenmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2016/12101, K. 2020/4108, 20 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama