Danıştay 7. Daire E.2016/12763 K.2021/1511

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan malların, bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılması nedeniyle on iki aylık süre içerisinde iade talebinde bulunulmamasına karşın, ilgili dönemde özel tüketim vergisinin fazladan iade edildiğinden bahisle 2012 yılının Aralık dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, davacı tarafından 2012 yılının Aralık döneminde alınıp 2013 yılının Ocak ayı içerisinde üretime sevk edilen yağlar için on iki aylık sürede iade talebinde bulunulmamasına rağmen, haksız iadenin gerçekleştirildiğinden bahisle cezalı tarhiyat yapılmışsa da, 4760 sayılı Kanun'da iade talepleri konusunda herhangi bir süre sınırlamasının öngörülmediği, on iki aylık sürenin tecil- terkin uygulamasına ilişkin olduğu, süreye ilişkin hakkın özüne dokunabilecek düzenlemeler Anayasa'nın belirlediği sınırlar dahilinde, ancak, Kanun'la yapılabileceğinden, Tebliğ ile belirlenen süre içerisinde başvuru yapılmaması neden gösterilerek yapılan cezalı tarhiyatın hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan malların, bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılması nedeniyle, on iki aylık sürede iade talebinde bulunabileceği, Tebliğde belirtilen sürede yapılmayan iade talebinin hukuka uygun olmadığı, tecil -terkin uygulamasının seçimlik bir hal olması sebebiyle bu haktan yararlanmak isteyenlerin ilgili usul ve esaslara uyması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.