Danıştay 7. Daire E.2016/12801 K.2020/3885

Dava konusu istem: Davaçı şirket adına tescilli … tarih ve … sayılı geçici ithalat beyannamesi muhteviyatı eşyaların süresi içinde yurt dışı edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrası uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddi yolundaki işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu para cezası kararına karşı yapılan itirazın Bölge Müdürlüğünce reddedilerek, bu işlemin 09/05/2016 tarihinde davacıya tebliği üzerine 09/06/2016 davanın açıldığı, bu durumda, itirazın reddine dair kararın 09/05/2016 tarihinde tebliği üzerine en geç 08/06/2016 tarihinde davanın açılması gerekirken, 09/06/2016 tarihinde kayda giren dilekçe ile açılan davada süre aşımı bulunduğundan davanın esasını inceleme olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlığın gümrük mevzuatından kaynaklandığı, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun ilgili maddelerinin yanlış yorumlandığı, dolayısıyla işbu davaya konu para cezasına ilişkin uyuşmazlığı çözmekle görevli yerin idare mahkemeleri olduğu ve bu mahkemelerde dava açma süresinin 60 gün olması nedeniyle davanın süresinde açıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.