Danıştay 7. Daire E.2016/129 K.2020/5063

Dava konusu istem: Davacı adına muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin; 2008 yılının Ocak ila Aralık dönemleri ile 2009 yılının Ocak ve Şubat dönemlerine ait vergi ziyaı cezalı banka ve sigorta muameleleri vergileri ile gecikme faizine ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, ödeme emri ile istenilen alacakların davaya konu edilen kısmına ilişkin ihbarnamelerin, davacı şirketin ve kanuni temsilcilerin bilinen adreslerinde tebliğ edilememesi üzerine, vergi dairesi ilan tahtasında ve yerel gazete de ilanen tebliğ edildiği, re'sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının dava açılmaksızın kesinleştiği, ödeme emrine karşı açılacak davada ileri sürülebilecek hususların, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesinde sayılan; böyle bir borcu olmadığı,

kısmen ödendiği ve zamanaşımı halleriyle sınırlı olduğu, dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların, ödeme emri safhasında ileri sürülebilecek nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, kesinleşen ve vadesinde ödenmeyen amme alacaklarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin anılan kısmında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun kapsamında matrah artırımında bulunulduğu, 6111 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra düzenlenen vergi inceleme raporları dayanak alınarak adlarına re'sen yapılan tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin şirketin eski kanuni temsilcisine gönderildiği, dayanak ihbarnamelerin şirketi temsil yetkisi bulunan kişilere tebliğ edilememesi üzerine ilanen tebliğ yoluna gidildiği, ilanen tebliğ tarihi itibarıyla da şirketin ödemediği yahut vadesi geçmiş borcunun bulunmadı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.